Między 1970 a 1972 rokiem grupa „Angry Brigade” używała broni w serii symbolicznych ataków na nieruchomości. Komunikaty towarzyszące ich działaniom, wyjaśniały wybór celów i filozofię grupy: autonomiczną organizację oraz ataki na nieruchomości wraz z innymi formami działań bojowników klasy robotniczej. Cele były różne: ambasady represyjnych reżimów, posterunki policji i wojska, koszary, butiki i fabryk, instytucje rządowe i domy ministrów, Prokuratora Generalnego i Rzecznika Metropolitan Police. Dopiero ataki na domy słynnych polityków przyniosły zwiększenie presji policję i jej wysiłki w ujęcie sprawców. Od początku policja miała wiele trudności w dotarciu do części społeczeństwa, nie wiedziała też czy ma do czynienia z organizacją, czy ideą?

Dokument, wyprodukowany przez Gordona Carr dla BBC (po raz pierwszy zaprezentowany w styczniu 1973 roku, niedługo po procesie), obejmuje korzenie „Angry Brigade” w rewolucyjnym fermencie 1960 roku, akcje i policyjne śledztwo aż do jego kulminacji w procesie „Stoke 8 Newington” w Old Bailey. Proces ten był najdłuższym procesem karnym w brytyjskiej historii prawa. Dokument wyprodukowane po szeroko zakrojonych badaniach, zarówno wśród opozycji wolnościowej jak i policji, do dziś pozostaje podstawowym źródłem na temat pierwszej brytyjskiej grupy miejskiej partyzantki.